รู้ว่าสิ่งที่ตนต้องการคืออะไร
ในสารบัญที่สำนักพิมพ์เผยแพร่ “รู้ว่าสิ่งที่ตนต้องการคืออะไร” ถูกวางไว้เป็นบทเรียนแรกของเรื่อง เป็นคำสอนที่เปิดทางให้โยสุเกะ ผู้ยังหาสิ่งที่อยากทำไม่พบ ได้สำรวจความปรารถนาของตนเอง
หน้านี้แปลด้วยเครื่อง โปรดดูหน้าภาษาญี่ปุ่นสำหรับเนื้อหาที่ถูกต้อง
เปิดหน้าภาษาญี่ปุ่นSpoiler
คำแปลชื่อหนังสือเป็นคำแปลโดยเว็บไซต์นี้ ไม่ใช่ชื่ออย่างเป็นทางการ
มีเนื้อหาสปอยล์
ในสารบัญที่สำนักพิมพ์เผยแพร่ “รู้ว่าสิ่งที่ตนต้องการคืออะไร” ถูกวางไว้เป็นบทเรียนแรกของเรื่อง เป็นคำสอนที่เปิดทางให้โยสุเกะ ผู้ยังหาสิ่งที่อยากทำไม่พบ ได้สำรวจความปรารถนาของตนเอง
บทเรียนที่ห้าในสารบัญคือ “อย่าทำให้วิธีการกลายเป็นเป้าหมาย” เนื้อหาเสนอให้ไม่ถือว่าวิธีการอย่างการศึกษาต่อหรืออาชีพเป็นจุดหมายสุดท้าย แต่กลับมาถามถึงความเชื่อมโยงกับสิ่งที่อยากทำให้เกิดขึ้นหลังจากนั้น และยังเชื่อมโยงกับบทเรียนที่สองซึ่งกล่าวถึงวิธีไปสู่ความฝัน
หัวข้อของบทเรียนที่หกคือ “ละทิ้งอคติที่คิดว่าทำไม่ได้” เนื้อหานี้ถูกวางไว้เป็นคำสอนให้ไม่ปิดกั้นความเป็นไปได้ด้วยความสามารถหรือประสบการณ์ในปัจจุบันเพียงอย่างเดียว และให้พิจารณาว่าความคิดที่ยึดติดกำลังทำให้ทางเลือกแคบลงหรือไม่ ก่อนเชื่อมไปสู่ “บทเรียนสุดท้าย” ในช่วงหลังของเรื่อง
หลังข้อความอ้างอิงมี TODO ที่มาจากการตีความของแฟนหนังสือ
「あなたは今生きている、だからなんだってできるんだ!」
ระบุไว้ในความคิดเห็นของผู้เขียนว่าเป็นข้อความที่ได้รับมาจากผู้คนใกล้ตัว
กำหนดการกระทำหนึ่งอย่างที่ใช้เวลาไม่เกินสองนาทีและช่วยให้เข้าใกล้สิ่งที่ต้องการ แล้วเริ่มลงมือ
「素直に勝る天才はなし」
คำที่ฮารุกะบอกกับโยสุเกะ
เลือกสิ่งหนึ่งที่มีคนแนะนำ แล้วลองทำหนึ่งครั้งตามนั้นโดยไม่ดัดแปลงเป็นแบบของตนเอง
「昨日までできなかったという事実が、今日もできないという理由になんかならないのよ。」
บทเรียนที่หก ฮารุกะเล่าให้โยสุเกะฟังว่าเป็นสิ่งที่พ่อสอนเธอ
เมื่อกำลังจะพูดว่า “ทำไม่ได้” ให้พูดใหม่ว่า “ยังทำไม่ได้” แล้วกำหนดขั้นตอนแรกที่ทำได้วันนี้หนึ่งอย่าง
สาระสำคัญและ TODO เป็นการตีความของแฟนหนังสือ ไม่ใช่คำพูดของผู้เขียน
กลวิธีในเรื่อง
ตั้งแต่บทเรียนที่หนึ่งถึงบทเรียนที่สอง ที่ห้องสมุด ฮารุกะยื่นกระดาษให้โยสุเกะและอธิบายบทบาทของรายการสองแผ่น
ตรวจสอบกับหนังสือ・Audible แล้วนี่คือการตีความของแฟนผลงานว่า การคงรูปแบบในเรื่องที่แยกรายการออกเป็นสองแผ่น ช่วยเชื่อมโยงความปรารถนาของตนกับการกระทำในวันนี้ได้ง่ายขึ้น
เขียนสิ่งที่ตนต้องการลงในแผ่นแรก และเขียนสิ่งที่อยากทำให้ผู้อื่นลงในแผ่นที่สองโดยแยกออกจากกัน
ขั้นตอน
บทเรียนที่ห้า ฮารุกะยกตัวอย่างจุดหมายกับเครื่องบิน・รถไฟ・รถประจำทาง・เรือ เพื่อบอกโยสุเกะว่าอาชีพเป็นเพียงหนึ่งในวิธีการ
เป็นการตีความที่ตรวจสอบจากคำแนะนำอย่างเป็นทางการและบันทึกของผู้อ่านนี่คือการตีความของแฟนผลงานว่า การใช้อุปมาเรื่องพาหนะที่มุ่งไปยังจุดหมาย ช่วยให้ยังคงเป้าหมายไว้ได้แม้จะเปลี่ยนวิธีการ
เลือกอาชีพหรือวิธีการที่ต้องการหนึ่งอย่าง แล้วเขียนเป้าหมายที่อยู่ถัดจากนั้น พร้อมวิธีอื่นที่จะทำให้เป็นจริงอีกสองวิธี
ขั้นตอน
บทเรียนที่หก ที่สวนสัตว์ ฮารุกะเล่าเรื่องสัตว์ที่เลิกต่อต้านเพราะประสบการณ์ในวัยเยาว์ให้โยสุเกะฟัง
เป็นการตีความที่ตรวจสอบจากคำแนะนำอย่างเป็นทางการและบันทึกของผู้อ่านนี่คือแนวคิดที่นำคำถามในเรื่องซึ่งไม่ใช้ประสบการณ์เมื่อวานเป็นเหตุผลว่าทำไม่ได้ในวันนี้ มาปรับเป็นการทดลองเล็ก ๆ
เลือกหนึ่งสิ่งที่คิดว่าทำไม่ได้ แล้วลองทำเพียงขั้นตอนแรกที่ทำได้วันนี้เป็นเวลาสองนาที
ขั้นตอน
บทเรียนที่หนึ่ง ในห้องอ่านหนังสือของห้องสมุด ฮารุกะเสนอเรื่องนี้กับโยสุเกะ และทั้งสองตกลงกันว่าผู้ที่เขียนได้หกสิบข้อก่อนเป็นผู้ชนะ
ตรวจสอบกับหนังสือ・Audible แล้วนี่คือแนวคิดที่ย่อกลไกของเรื่องซึ่งไม่เน้นความเร็วในการแข่งขัน แต่เน้นการเขียนออกมาให้ได้จำนวนมากโดยไม่วางเหตุผลที่ว่าทำไม่ได้ไว้ก่อน ให้ใช้ได้ในชีวิตประจำวัน
เขียนความปรารถนาให้ได้ถึงหกสิบข้อบนกระดาษบันทึกทั้งด้านหน้าและด้านหลัง บรรทัดละสองข้อ แม้จะเป็นความฝันเล็ก ๆ ก็ได้
ขั้นตอน
ตั้งแต่บทเรียนที่หนึ่งเป็นต้นไป ฮารุกะมอบเครื่องบินกระดาษสีต่าง ๆ ให้โยสุเกะ และในช่วงท้ายโยสุเกะนำทั้งเจ็ดลำมาเรียงกัน
เป็นการตีความที่ตรวจสอบจากคำแนะนำอย่างเป็นทางการและบันทึกของผู้อ่านนี่คือแนวคิดของแฟนผลงานที่นำเครื่องมือในเรื่องซึ่งบันทึกคำสอนไว้บนกระดาษสี มาปรับเป็นเครื่องหมายเล็ก ๆ ที่หยิบมาอ่านซ้ำได้
เขียนคำสอนที่อยากเก็บไว้ในสัปดาห์นี้และการกระทำถัดไปลงบนกระดาษสีหนึ่งแผ่น แล้วพับเป็นเครื่องบินกระดาษ
ขั้นตอน
บทเรียนที่สาม ที่ร้านแฮมเบอร์เกอร์ ฮารุกะถามโยสุเกะถึงวิธีอ่านหนึ่งร้อยแปดสิบเยนในอีกแบบหนึ่ง
เป็นการตีความที่ตรวจสอบจากคำแนะนำอย่างเป็นทางการและบันทึกของผู้อ่านนี่คือแนวคิดที่นำคำถามในเรื่องซึ่งมองราคาเป็นปริมาณของความขอบคุณ มาปรับเป็นการกระทำที่หันไปมองบุคคลหนึ่งอย่างเป็นรูปธรรม
เลือกของที่ซื้อหนึ่งอย่าง แล้วจินตนาการถึงคนหนึ่งคนที่มีส่วนเกี่ยวข้องกว่าสิ่งนั้นจะมาถึงมือและเขียนลงไป
ขั้นตอน
บทเรียนที่สี่ ที่สวนสาธารณะ ฮารุกะอธิบายโดยยกบ้านไม้จำลองเป็นตัวอย่าง และโยสุเกะจินตนาการถึงแสงสว่างภายในใจ
เป็นการตีความที่ตรวจสอบจากคำแนะนำอย่างเป็นทางการและบันทึกของผู้อ่านนี่คือแนวคิดที่นำอุปมาในเรื่องซึ่งมองบาดแผลและความแตกต่างใหม่ว่าเป็นเสน่ห์ มาปรับไปสู่ประโยชน์ใช้สอยที่เป็นรูปธรรมโดยไม่ด่วนสรุป
เลือกลักษณะหนึ่งอย่างของตนที่รู้สึกกังวล แล้วเขียนสถานการณ์หนึ่งอย่างที่ลักษณะนั้นจะเป็นประโยชน์
ขั้นตอน
คืนของบทเรียนที่สอง หนึ่งบรรทัดที่โยสุเกะเขียนไว้ในรายการแผ่นที่สองของตน (สิ่งที่อยากทำให้ผู้อื่น)
ตรวจสอบกับหนังสือ・Audible แล้วนี่คือแนวคิดที่นำวิธีปฏิบัติต่อผู้อื่นซึ่งเชื่อมโยงกับรายการแผ่นที่สอง มาปรับเป็นการกระทำหนึ่งอย่างที่ตนเลือกได้โดยไม่ตัดสินอีกฝ่าย
เลือกหนึ่งคนที่จะพบวันนี้ กำหนดการกระทำเล็ก ๆ หนึ่งอย่างที่ทำให้คนนั้นได้ แล้วลงมือทำ
ขั้นตอน
ช่วงท้าย ฮารุกะขอให้โยสุเกะทำตามคำสัญญาข้อที่สอง คือเขียนสิ่งที่อยากบอกลูก ๆ ในอนาคตเก็บไว้
เป็นการตีความที่ตรวจสอบจากคำแนะนำอย่างเป็นทางการและบันทึกของผู้อ่านนี่คือแนวคิดที่นำรูปแบบในเรื่องซึ่งบันทึกของพ่อและจดหมายของฮารุกะเชื่อมโยงเข้าด้วยกัน มาปรับเป็นการกระทำหนึ่งครั้งเพื่อเก็บถ้อยคำของตนไว้
เลือกหนึ่งคนที่อยากให้มีความสุข แล้วเขียนสิ่งที่อยากบอกไว้ตอนนี้เป็นจดหมายสั้น ๆ
ขั้นตอน
ฟังได้ในช่วงเวลาว่าง เช่น ระหว่างเดินทางไปทำงานหรือไปเรียน